நவம்பர் 2 ஆம் தேதி பிருந்தாவன் நகரில் நடந்த கொடூர சம்பவம் தமிழ்நாட்டில் மட்டுமல்ல, நாடு முழுவதும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஒரு கல்லூரி மாணவி தனது ஆண் நண்பருடன் காரில் அமர்ந்து உரையாடும் போது, அந்தக் காரில் மோதிய மூன்று நபர்கள், ஆணை தாக்கி பெண்ணை பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உட்படுத்தினர். செய்தித்தாள்கள், டிவி நிகழ்ச்சிகள், சமூக வலைத்தளங்கள் எல்லாம் இதே சம்பவத்தை பிரதிபலித்தன.

இந்தச் சம்பவம் மீண்டும் மீண்டும் எழுப்பும் கேள்வி: சட்டம், ஒழுங்கு சரியில்லைவா? பெண்கள் அந்த நேரத்தில் அங்கு இருப்பது தவறு என்றா? அரசே பொறுப்பா?
சட்டம் மற்றும் பொது ஒழுங்கு
சட்டம் என்பது குற்றங்களை தடுக்கும் ஒரு கருவி. ஆனால் அதற்கு மட்டும் பொறுப்பு ஒதுக்க முடியாது. பொதுமக்கள் கூடுதல் விழிப்புடன், அவசரநிலையில் தடுக்க வேண்டிய பங்கு முக்கியம். சமூகத்திலும் காவல்துறையிலும் எல்லாம் தனிநபர்களை 24/7 கண்காணிக்க முடியாது. கூட்டச் சண்டை, ஆர்ப்பாட்டம், நிகழ்ச்சிகள் போன்ற இடங்களில் அப்பாவிகள் தம்மால் தடுக்கப்படாமலும், உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் சூழலில் குற்றம் நடக்கிறது.
சுய ஒழுக்கத்தின் அவசியம்
ஒருவரின் மனிதாபிமானம், இரக்கமும், சுய ஒழுக்கமும் குற்றங்களை தடுக்கும் முக்கிய காரணிகள். நெருக்கமான உறவுகளைப் புரிந்து கொள்ளும் திறன், நல்ல வளர்ப்பு, நேர்மையான மதிப்பீடு—all these prevent impulsive crimes. குழந்தைகள் சிறுவயதிலேயே உணர்ச்சி விழிப்பும், பொது நெறிகளும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
சட்டம் மட்டுமே போதுமா?
பலர் குற்றங்கள் நடக்க காரணமாக சட்டக் குறைபாடுகளை காட்டுவர். ஆம், குற்றவாளிகள் ஜாமினில் சவாலாக சுற்றுவதைப் பார்க்கலாம். ஆனால் கடுமையான சட்டம் மட்டுமே போதாது. ஒவ்வொரு சட்டத்துக்கும் பயம் இருக்கும்போது குற்றங்கள் குறையும். ஆனால் சமூக விழிப்பும், குடும்பம், கல்வி, மதிப்பீடும் அவசியம்.
அரசும் பொறுப்பா?
நாம் கோவை மாணவி வழக்கை எடுத்துக்கொண்டால், அரசு மட்டுமே குற்றங்களுக்கு காரணம் அல்ல. சொந்த உறவுகள், நண்பர்கள், கூட்டுச் சூழல் all these human factors equally contribute. காவல்துறை முழுமையாக ஒவ்வொரு தனிநபரையும் பாதுகாக்க முடியாது. ஒருவரின் உயிருக்கும், தனிப்பட்ட சுதந்திரத்துக்கும் நாம் முதலில் கவனம் கொடுக்க வேண்டும்.
பாதுகாப்பும் சுதந்திரமும்
பெண்கள் சுதந்திரம் என்பது நினைத்த இடத்துக்கு செல்வதல்ல, பாதுகாப்புடன் செல்லும் உரிமை. காதல், நண்பர்கள் சந்திப்பு போன்ற இயல்பான உரிமைகள் பாதுகாப்பான சூழலில் மட்டுமே நடத்தப்பட வேண்டும். பாதுகாப்பற்ற இடங்களில் தனிமையில் இருப்பது ஆபத்தானது.
மக்களின் பங்கு
சமூக விழிப்பு, பொது நெறி, சுய ஒழுக்கம் இந்த மூன்றும் சட்டத்துடன் இணைந்தால் மட்டுமே குற்றங்களை தடுக்கும் சக்தி உருவாகும். அரசு மட்டும் அனைத்து பாதுகாப்பையும் உறுதி செய்ய முடியாது; நம்மால் செய்யக்கூடியது நமது விழிப்பும், சமூக ஒத்துழைப்பும் தான்.
சுருக்கம்:
இந்த சம்பவம் ஒரு சமூகக் கண்ணோட்டம் தருகிறது: சுய ஒழுக்கம், பாதுகாப்பு, சமூக விழிப்பு all these are equally முக்கியம். பெண்களின் சுதந்திரம் பாதுகாப்புடன் தொடர்பு கொண்டது, சட்டம் மட்டும் போதாது. உண்மையான நம்பிக்கை மற்றும் பொது பொறுப்பு தேவை.