இழந்த நகரங்கள் (Lost Cities) என்பவை ஒருகாலத்தில் மனிதர்கள் செழித்துச் வாழ்ந்த மகத்தான நாகரிக மையங்கள். ஆனால் காலப்போக்கில் போர்கள், இயற்கை பேரழிவுகள், வறட்சி, அரசியல் மாற்றங்கள் போன்ற காரணங்களால் மக்கள் அங்கிருந்து வெளியேறி, அந்த நகரங்கள் காடுகளுக்குள் புதைந்து, மணலில் மூழ்கி, உலகின் கண்களிலிருந்து மறைந்து போனவை.

அதில் மிகவும் புகழ்பெற்ற இரண்டு அதிசயங்கள் –
பெட்ரா (Petra) – ஜோர்டான் நாட்டில் பாறைகளில் செதுக்கப்பட்ட சிவப்பு நகரம்
மாச்சு பிச்சு (Machu Picchu) – பெரு நாட்டின் மலைச்சிகரத்தில் மறைந்த இன்கா நாகரிக நகரம்
இந்த நகரங்கள் நூற்றாண்டுகளாக யாருக்கும் தெரியாமல் மௌனமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தன. பின்னர் ஆய்வாளர்கள், பயணிகள், தொல்லியலாளர்கள் (Archaeologists) அவற்றை மீண்டும் கண்டுபிடித்த போது, உலகமே “வாவ்!” என்று ஆச்சரியத்தில் உறைந்தது
பெட்ரா
இது சுமார் 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் நபதியர்கள் (Nabataeans) கட்டிய நகரம். முழு நகரமே சிவப்பு பாறைகளில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் இதை “ரோஸ் சிட்டி” என்று அழைக்கிறார்கள். கோயில்கள், கல்லறைகள், நீர்த் தொட்டிகள், ரகசிய பாதைகள் என ஒரு முழு நகர அமைப்பு அங்கே உள்ளது. இது மனித கைவண்ணத்தின் கல்-கவிதை போலத் தெரியும்.
மாச்சு பிச்சு
இது இன்கா பேரரசின் ஒரு புனித நகரம். மேகங்கள் மிதக்கும் உயரமான மலை உச்சியில் அமைந்ததால், இதை “மேகங்களின் நகரம்” என்றும் சொல்கிறார்கள். கற்களை ஒன்றோடு ஒன்று சரியாகப் பொருத்தி சிமெண்டு கூட இல்லாமல் கட்டிய அந்த கட்டிடங்கள் இன்றும் நிலைத்திருக்கின்றன. இது இன்கா மக்களின் பொறியியல் மேதைமைக்கு ஒரு சாட்சியம்.
இந்த இழந்த நகரங்கள் நமக்கு என்ன சொல்கின்றன?
மனித நாகரிகம் எவ்வளவு உயர்ந்தது, எவ்வளவு நுட்பமானது, அதே நேரத்தில் காலத்தின் முன் எவ்வளவு நிலையற்றது என்பதையும் நினைவூட்டுகின்றன.
சுருக்கமாக:
இழந்த நகரங்கள் என்பது காலம் மறைத்த வரலாற்றுப் பொக்கிஷங்கள். நூற்றாண்டுகள் கடந்த பிறகும் அவை மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, மனிதர்களுக்கு
“நாம் யார், எங்கிருந்து வந்தோம்” என்ற கதையை கிசுகிசுப்பதுபோல் நின்றுகொண்டிருக்கின்றன.