இசையமைப்பாளர் இளையராஜா மற்றும் பிரபல இசை நிறுவனமான சரிகம இடையே 134 திரைப்படங்களின் இசை மற்றும் ஒலிப்பதிவு காப்புரிமை தொடர்பாக நீண்டகாலமாக நடைபெற்று வரும் சட்டப் போராட்டத்தில், டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் ஒரு முக்கிய உத்தரவைப் பிறப்பித்துள்ளது. இளையராஜாவுக்கு எதிராக ஏற்கனவே விதிக்கப்பட்டிருந்த இடைக்காலத் தடையை நீக்கக் கோரிய மனுவை தள்ளுபடி செய்துள்ள நீதிமன்றம், தடையை நீக்க திட்டவட்டமாக மறுத்துள்ளது.

இந்த வழக்கில், 1976 முதல் 2001 வரையிலான காலகட்டத்தில் இளையராஜா இசையமைத்த 134 படங்களின் பாடல்களுக்கான முழுமையான மற்றும் உலகளாவிய காப்புரிமை தங்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமானது என சரிகம நிறுவனம் வாதிட்டுள்ளது. சம்பந்தப்பட்ட தயாரிப்பாளர்களுடன் மேற்கொள்ளப்பட்ட சட்டப்பூர்வ ஒப்பந்தங்களின் அடிப்படையில் இந்த நிரந்தர உரிமைகளைப் பெற்றுள்ளதாக அந்நிறுவனம் தெரிவிக்கிறது. ஆனால், இந்த விதிமுறைகளை மீறி இளையராஜா தனது சொந்த படைப்புகள் எனக் கூறி அமேசான் மியூசிக், ஜியோசாவன், ஐடியூன்ஸ் போன்ற முன்னணி டிஜிட்டல் தளங்களில் இப்பாடல்களைப் பதிவேற்றியது காப்புரிமை மீறல் என நீதிமன்றத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. மேலும், 1957 ஆம் ஆண்டின் இந்திய காப்புரிமைச் சட்டத்தின்படி, ஒரு திரைப்படத்திற்காக உருவாக்கப்படும் இசையின் முதல் உரிமையாளர் பொதுவாக தயாரிப்பாளரே என்றும், அவரிடமிருந்து முறைப்படி உரிமை பெற்ற தங்களுக்கே சட்டப்படி முழு அதிகாரம் உள்ளது என்றும் சரிகம தரப்பு வாதிட்டது.

இந்த வாதங்களில் ஆரம்பகட்ட ஆதாரங்கள் இருப்பதாகக் கருதிய டெல்லி உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி, ஏற்கனவே பிறப்பித்திருந்த இடைக்காலத் தடையைத் தொடர்ந்து நீட்டிக்க உத்தரவிட்டார். இதன் மூலம், சர்ச்சைக்குரிய 134 படங்களின் பாடல்களை இளையராஜாவோ அல்லது அவரது பிரதிநிதிகளோ வணிக ரீதியாகப் பயன்படுத்தவோ, உரிமை கோரவோ அல்லது மூன்றாம் தரப்பினருக்கு உரிமம் வழங்கவோ கூடாது எனத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தடையை நீக்கினால் சரிகம நிறுவனத்திற்கு ஈடுசெய்ய முடியாத வர்த்தக மற்றும் சட்டரீதியான இழப்பு ஏற்படும் என்பதால், வழக்கின் இறுதி விசாரணை முடியும் வரை தற்போதைய நிலையே நீடிக்கும் என நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. இசையமைப்பாளர், தயாரிப்பாளர் மற்றும் இசை நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான காப்புரிமை எல்லையைத் தீர்மானிப்பதில் இந்த வழக்கு இந்திய இசைத்துறையில் ஒரு முக்கிய முன்னுதாரணமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.