தமிழ் சினிமா இசை வரலாற்றில் சில பாடல்கள் வெறும் ஹிட் பாடல்களாக மட்டும் இல்லாமல், ஒரு கலைஞனின் வாழ்க்கையை மாற்றிய தருணங்களாகவும் நிற்கின்றன. அப்படிப்பட்ட பாடல்களில் முக்கியமானது “ஆட்டுக்குட்டி முட்டையிட்டு…”.

1977-ல் வெளிவந்த பதினாறு வயதினிலே — இயக்குநர் பாரதிராஜாவின் முதல் படம். கிராமிய வாழ்க்கையை இயற்கை சூழலில் காட்டிய இந்த படம், தமிழ் சினிமாவின் மொழியையே மாற்றிய மைல்கல். அந்த மாற்றத்துக்கு இசையாக வந்தது இளையராஜாவின் புதுமையான இசை.

இந்தப் பாடலை முதலில் எஸ்.பி. பாலசுப்ரமணியம் பாட வேண்டும் என திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால், அவரின் உடல்நிலை காரணமாக அந்த வாய்ப்பு மலேசியா வாசுதேவனுக்கு சென்றது. அந்த ஒரு வாய்ப்பே அவரை பின்னணியில் இருந்து முன்னணிக்கு கொண்டு வந்த திருப்புமுனையாக மாறியது.

கண்ணதாசன் எழுதிய வரிகள் இந்தப் பாடலின் ஆன்மா.
“ஆட்டுக்குட்டி முட்டையிட்டு…” என்று தொடங்கும் வரிகளில் இருந்து, கிராமிய நகைச்சுவை, சமூக உவமை, வாழ்க்கை தத்துவம்—all in one.

விலங்குகளை எடுத்துக்கொண்டு மனித உறவுகளை பேசுவது இந்தப் பாடலின் தனிச்சிறப்பு. காதல், குடும்பம், திருமணம்—all are playfully woven.
“கூத்துமேடை ராஜாவுக்கு நூற்றிரெண்டு பொண்டாட்டியாம்…” போன்ற வரிகள் கேட்கும் போதே சிரிப்பை வரவழைக்கும். அதே நேரத்தில், “பழைய நெனப்புடா பேராண்டி” போன்ற வரிகள் ஒரு தலைமுறையின் நினைவுகளை மெதுவாகத் தொட்டுச் செல்கின்றன.

இது ஒரு சாதாரண ‘ஃபோக்’ பாடல் இல்லை. இது கிராமிய வாழ்க்கையின் கலை வடிவம்.
இளையராஜாவின் இசை, கண்ணதாசனின் சொல் விளையாட்டு, மலேசியா வாசுதேவனின் தனித்துவ குரல்—இந்த மூன்றும் சேர்ந்து ஒரு காலத்தைக் கடந்த பாடலை உருவாக்கின.

சில சமயம் ஒரு வாய்ப்பு தற்செயலாக வரும். ஆனால் அதை வரலாறாக மாற்றுவது கலைஞனின் திறமை.
“ஆட்டுக்குட்டி முட்டையிட்டு…” அதற்கே சரியான உதாரணம்.