தமிழ் சினிமாவின் பொற்காலத்தை நினைவுகூரும்போது, கவிஞர் கண்ணதாசன் – இசைஞானி எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் (எம்.எஸ்.வி) கூட்டணியை தவிர்த்து பேச முடியாது. 1950 முதல் 70கள் வரை இவர்களின் இணைப்பு எண்ணற்ற அற்புதப் பாடல்களை தமிழுக்கு வழங்கியது. ஆனால் அந்த ஆழமான நட்பில் சின்னச் சின்ன மோதல்களும் இருந்ததே உண்மை.

அப்படியான ஒரு சுவாரஸ்ய சம்பவம் தான் 1962ஆம் ஆண்டு வெளியான “நெஞ்சம் ஒரு ஆலயம்” திரைப்படத்தின் போது நடந்தது.

இந்த படத்தில் ஒரு மிக உணர்ச்சிகரமான காட்சிக்காக பாடல் எழுத வேண்டியிருந்தது. நோயால் அவதிப்படும் கணவன், தன் மனைவியிடம் “நான் இல்லாதபின் நீ மறுமணம் செய்து கொள்” என்று கூறும் தருணம். அந்த வேதனையை வெளிப்படுத்தும் பாடல் தேவைப்பட்டது.

இதற்காக கண்ணதாசனும் எம்.எஸ்.வியும் பெங்களூரில் தங்கி பணியாற்றினர். ஆனால் கண்ணதாசனின் குடிப்பழக்கம் காரணமாக, அவர் வேலைக்கு முழுமையாக ஈடுபடவில்லை. முதல் நாள் பொறுத்துக் கொண்ட எம்.எஸ்.வி, அடுத்த நாளும் அதே நிலை தொடர்ந்ததால் கடும் கோபமடைந்தார்.

அவர் நேராக கண்ணதாசன் இருந்த அறைக்கு சென்று, “இப்படி இருந்தா வேலை எப்படி முடியும்?” என்று கடுமையாக திட்டியதாக கூறப்படுகிறது.

சில நிமிடங்கள் கழித்து வெளியே வந்த கண்ணதாசன், எந்த சண்டையுமின்றி அமைதியாக ஒரு வரியைச் சொன்னாராம்:

“சொன்னது நீதானா… சொல் சொல் என் உயிரே…”

அந்த ஒரு வரி – ஒரு கோபத்தின் பிரதிபலிப்பு, ஒரு மனக்கசப்பின் கவிதை!

அதையே பல்லவியாக வைத்து, மிகக் குறுகிய நேரத்தில் முழுப் பாடலையும் எழுதி முடித்தார் கண்ணதாசன். அதற்கு எம்.எஸ்.வி சாருகேசி ராகத்தில் இசையமைத்தார். பிறகு அந்த பாடல் திரையில் வெளியாகி, காலத்தைக் கடந்து இன்று வரை மனதை உருக்கும் மெலடியாக நிலைத்திருக்கிறது.

இந்த சம்பவம் ஒரு விஷயத்தை தெளிவாக காட்டுகிறது:
ஒரு உண்மையான கலைஞன், கோபம், வேதனை, மனஅழுத்தம்—எந்த உணர்வையும் கலைப்படைப்பாக மாற்றும் திறன் கொண்டவர்.

“சொன்னது நீதானா” என்பது ஒரு பாடல் மட்டும் அல்ல; அது ஒரு தருணத்தின் தூய உணர்ச்சி வடிவம்.