தமிழ் சினிமாவில் கவுண்டமணியின் நகைச்சுவை வசனங்களை பயன்படுத்தாதவர்களே இருக்க முடியாது. “அடராசக்கை”, “பெட்ரோமாஸ் லைட்டுதான் வேணுமா”, “நாராயணா” போன்ற வசனங்கள் காலத்தை கடந்தும் மக்களின் அன்றாட பேச்சில் இடம்பிடித்திருக்கின்றன. இந்த வசனங்கள் எல்லாம் திட்டமிட்டு எழுதப்பட்டவையா என்றால், அதற்கு பதில் “இல்லை” என்பதே உண்மை.

கவுண்டமணியின் நகைச்சுவை என்பது காகிதத்தில் எழுதப்பட்ட வசனங்களில் இருந்து உருவானது அல்ல. அது அவரது வாழ்க்கை அனுபவத்தில் இருந்து வந்த இயல்பான வெளிப்பாடு. பலரும் நினைப்பது போல, இயக்குநர்கள் எழுதிக் கொடுத்த வசனங்களை அவர் அப்படியே பேசவில்லை. திரையில் நாம் பார்க்கும் நக்கல் வசனங்களில் சுமார் 90 சதவீதம் ஸ்பாட்டிலேயே கவுண்டமணியின் கைவரிசையில் உருவானவை.

இயக்குநர் ஒரு காட்சி சூழலை மட்டும் விளக்குவார். அந்தச் சூழலில் எப்படி பேச வேண்டும் என்பதை கவுண்டமணி தன்னிச்சையாக முடிவு செய்வார். “அரசியல்ல இதெல்லாம் சாதாரணமப்பா” போன்ற வசனங்கள், ஸ்கிரிப்ட்டில் இருந்ததை விட, அவர் சொன்ன டைமிங், முகபாவனை, நக்கல் தொனியால்தான் சூப்பர் ஹிட் ஆனது. வசனத்தை விட அதைச் சொல்வதற்கான விதமே அவரது பலமாக இருந்தது.

கவுண்டமணியின் இந்த திறமைக்கு அடிப்படை அவரது நாடக மேடை அனுபவம். சினிமாவுக்கு வருவதற்கு முன்பே பல ஆண்டுகள் நாடகங்களில் நடித்ததால், உடனுக்குடன் வசனங்களை உருவாக்கும் ‘இம்ப்ரூவைசேஷன்’ கலை அவருக்கு இயல்பாக வந்தது. ஒருமுறை நாடகத்தில் எதிரே நடித்த நடிகர் வசனத்தை மறந்தபோது, அதையே நக்கலாக மாற்றி கவுண்டமணி பேசிய வசனம் ரசிகர்களை சிரிப்பில் தள்ளியது. அந்த அனுபவமே, பிறர் சொல்வதை வைத்து அவர்களையே திருப்பித் தாக்கும் ‘கவுண்டர்’ கொடுக்கும் பாணிக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது.

இந்த சுதந்திரமான நகைச்சுவை வளர, இயக்குநர்களின் புரிதலும் முக்கிய காரணம். குறிப்பாக பாக்யராஜ், பாரதிராஜா போன்ற இயக்குநர்கள், கவுண்டமணிக்கு முழு சுதந்திரம் கொடுத்தனர். “நீங்க உங்க பாணியிலேயே பண்ணுங்க” என்ற அவர்களின் நம்பிக்கையே பல கிளாசிக் காமெடி காட்சிகளை உருவாக்கியது.

இதில் செந்தில் – கவுண்டமணி கூட்டணி ஒரு தனி அத்தியாயம். செந்திலின் அப்பாவித்தனமான கேள்விகள், பயந்த முகபாவனைகள் தான் கவுண்டமணியை இன்னும் கூர்மையான நக்கலுக்கு தூண்டும். செந்தில் கொடுக்கும் ரியாக்ஷன்களே, கவுண்டமணியின் வசனங்களுக்கு உயிர் ஊட்டின.

கவுண்டமணிக்கு வசனங்களைக் கற்றுக்கொடுக்க யாரும் இல்லை. அவரது வாழ்நாளில் சந்தித்த மனிதர்கள், நாடக மேடை அனுபவம், சமூகத்தை கூர்ந்து கவனித்த பார்வை – இவை அனைத்துமே அவருக்கான “வசன ஆசிரியர்கள்”. அதனால்தான் “பெத்தலநேனு”, “அடிங்கப்பாரு”, “நாராயணா” போன்ற வார்த்தைகள் இன்றும் தமிழ் மக்களின் மனதில் நீங்காத இடம் பிடித்திருக்கின்றன. இது எழுத்தின் வெற்றி அல்ல; வாழ்க்கையை நகைச்சுவையாக மாற்றிய ஒரு மேதையின் வெற்றி.